One

Znowu sama .

Sama w tym cholernym domu .

Chciałabym żeby moja mama się mną interesowała .

Chciałabym mieć ojca .

Chciałabym żyć jak normalne dziecko z rodzicami .

No właśnie , chciałabym …

Moje życie nigdy nie było i nie będzie normalne . 

No cóż czas się do tego przyzwyczaić , lecz nie wiem czy mi się to uda .

Chciałabym wyjść .

Wyjść i nigdy tu nie wrócić .

Lecz nie miałam do kogo , i to było najgorsze .

***

Usłyszałam dzwonek do drzwi , zbiegłam więc na dół po schodach by otworzyć .

-Już idę no –krzyknęłam , słysząc ciągłe pukanie do drzwi .

Zdziwiłam się gdy tak wcześnie zobaczyłam mamę w drzwiach .

-Cześć. –usłyszałam .

-Cześć mamo , co tak wcześnie w domu . –zapytałam , lecz nie dostałam odpowiedzi . 

Wróciłam zdołowana na górę . Nie chciałam zostać w tym pomieszczeniu z nią więc postanowiłam wyjść pobiegać .

Włożyłam na siebie spodenki od w-f , pierwszą lepszą koszulkę i buty do biegania i zeszłam na dół .

-Wychodzę –krzyknęłam . Złapałam za klamkę i chciałam wyjść, gdy ujrzałam mamę .

-Gdzie idziesz –zapytała surowo .

-No nie widzisz , idę pobiegać. –odpowiedziałam zirytowana i wyszłam .

Postanowiłam przejść się do parku i od tam tond zacznę biegać .

Przechodziłam przez różne dzielnice Startford , aż w końcu dotarłam do parku .

-Ej maleńka , co tu robisz sama , wiesz że o tej porze jest tu niebezpiecznie .-usłyszałam seksowny , zachrypnięty głos , zaraz przy swoim uchu .

-Przyszłam pobiegać , więc odejdź .-powiedziałam stanowczo i ruszyłam przed siebie .

-Zamknij się suko i mnie posłuchaj .-krzyknął tak seksownie , że nie wiedziałam co mam robić. Mam się bać czy co . 

-Nie masz prawa mi rozkazywać , rozumiesz to dziwko .-krzyknął a jego pięści ścisnęły się momentalnie .

-Pojawiasz się sama nie wiem skąd i wyzywasz mnie od dziwek i suk . Wiesz co to szacunek do kobiet? No nie wydaje mi się . –powiedziałam spokojnym głosem i odeszłam .

-Mam szacunek , ale nie do takich dziwek jak ty. –krzyknął nie ruszając się z miejsca . 

Postanowiłam nie zawracać sobie więcej tym chłopakiem głowy więc zaczęłam biec przed siebie .

***

Po przebiegnięciu całego parku , wróciłam do domu . 

Gdy wchodziłam na górę , do swojego pokoju usłyszałam w salonie jakiś męski głos . Postanowiłam więc sprawdzić kto tam jest . 

Zdziwiłam się na widok mamy z jakimś kolesiem przytulającym się do niej .

Czy ona już zapomniała o ojcu , jak długo z nim jest , czemu mi wcześniej tego nie powiedziała . 

Nie zwracając na nich uwagi , pobiegłam szybko na górę do swojego pokoju .

Nie wiedziałam co mam ze sobą zrobić , czułam się okropnie .

Dlaczego?

Dlatego że to wszystko przeze mnie , prze ze mnie on nie żyje , nienawidziłam siebie za to .

Weszłam do łazienki zamknęłam się na klucz , usiadłam opierając się o wannę i zaczęłam płakać , płakać jak nigdy wcześniej .

-Moje życie nie ma sensu, nie chcę tak dłużej żyć.-powiedziałam i wyjęłam żyletkę z szafki nad umywalką. Nie chciałam tego robić , okaleczać się , ale nie potrafiłam tego znieść . 

Przyłożyłam żyletkę do ręki , lecz nie mogłam tego zrobić , nie mogłam ze względu na jedną osobę , na Carly , obiecałam jej , nie mogłabym jej tego znowu zrobić .

Przetarłam oczy od łez i wstałam , chciałam wyjść i jak najszybciej znaleźć się w łóżku .

Poślizgnęłam się na ręczniku, uderzyłam głową w kafelki i zemdlałam . 

Cholera .
***
Od Autorki: Witajcieeee !!! Jak obiecałam jest dzisiaj rozdział , myślałam że już dzisiaj nie zdążę , ale udało mi się . Zapraszam do zakładek : informowani , bohaterowie .
Jak sie rozdział podobał to proszę o skomentowanie go , dla Ciebie to tylko parę sekund , a dla mnie do ogromna motywacja .
#muchlove
~belieberka115

Czytasz = Komentujesz